Helpende hand voor mevrouw GREET DE BAES

Traditiegetrouw reikt op Verkoren Maandag de Orde van de Ezel de 'trofee van de erkentelijkheid uit. Een stichting die jaarlijks een Kuurnenaar lauwert en bekroont om zijn of haar onbaatzuchtige inzet voor de medemens. Geen grote geldprijs, geen chique cadeau maar een eenvoudig exclusief bronzen kunstwerk ‘de helpende hand’

De trofee werd dit jaar uitgereikt aan Mevrouw GREET DE BAES

In de jaren ‘90 heeft Greet in Brugge vormingen gevolgd rond verlies en afscheid en daar heeft ze palliatief zorgpionier Aline Blomme ontmoet, die toen al 5 jaar bezig was. Aline vroeg waarom Greet in Kortrijk geen palliatieve verzorging zou opstarten. Samen met priester Jacques Hannoulle uit Helkijn heeft ze dan het denkwerk voor de oprichting palliatieve verzorging gedaan. Op haar eentje vond ze een 20-tal vrijwilligers om hiervoor een vereniging op te richten. In het kader van de wet Busquin viel ze met de opgerichte vzw. uit de boot voor een project. Met een harde kern van 10 overgebleven vrijwilligers heeft ze de eerste palliatieve zorg thuis vzw. opgericht en is ze een één van de stichters maar ook de drijvende kracht achter de vzw. Chairos.

Na het zoeken van medewerkers, het volgen van opleidingen en het geven van uitleg op vele plaatsen, heeft ze eerst gezinnen thuis geholpen, hierin extra motivatie gevonden, in contact gekomen met ziekenhuizen en rust- en verzorgingsinstellingen, maandelijks vergaderd met verpleegkundigen, sociaal assistenten, pastoors, dokters, … en uiteindelijk een palliatief supportteam gevormd. In 1994 werd de vereniging erkend, ontving van dan af enige financiële ondersteuning en werd ze palliatief deskundige en kon ze haar baan als vervangend zelfstandig verpleegkundige opzeggen. Uiteindelijk is ze beland bij het werk, waarvoor ze koos bij de start, namelijk “gaan naar de ongeneeslijke zieke en zijn familie en horen wat ze voor hen kon betekenen.

Uit de toespraak van de burgemeester:

Chronos versus Chairos?

De Griekse taal beschikt over 2 verschillende woorden om het begrip “tijd” aan te duiden.
Er is vooreerst “chronos”, waarmee de gewone tijd wordt uitgedrukt: minuut na minuut, uur na uur, dag na dag. De meetbare tijd dus, vandaar ons woord “chronometer”.
Maar er is ook het woord “chairos”, wat het best kunnen vertalen als “beslissende tijd”, “beslissend moment”, nu of misschien wel nooit.
Waar het bij chronos gaat over de kwantiteit, gaat het bij chairos over de kwaliteit.
Er bestaan dus – voorlopig althans en hopelijk nooit – gelukkig geen “chairosmeters”.
Er bestaan wel chairosmomenten, zowel in het leven van de individuele mensen als in het leven van gemeenschappen en samenlevingen.
De dag, dat mensen beslissen om met elkaar door het leven te gaan, om voor mensen te zorgen, om ongeneeslijke mensen te verzorgen omdat ze nog zoveel kunnen beleven, … zijn chairosmomenten, die beslissend zijn voor het verdere leven.
Palliatieve patiënten hebben misschien nog weinig uitzicht op de meetbare tijd (chronos), maar de vzw. Chairos geeft deze patiënten terug uitzicht op tijd, op een andere tijd, op chairos, op meer diepzinnige tijd, op nog meer tijd.
De erkentelijkheidtrofee, die jaarlijks uitgereikt wordt aan een verdienstelijk persoon, is voor de Orde van de Ezel, maar ook voor ons Kuurne in het bijzonder, een chairosmoment, waarin wij allen samen onze dankbaarheid willen uitdrukken en waarin wij allen erkentelijk willen zijn tegenover de laurea(a)t(e), maar tegenover elkaar en omwille van elkaar.
Greet, samen met Willy, deed U dit en doet U dit nog altijd zonder veel bravoure en lawaai.

Foto: Willy Bauwens