Cuerna
De op 01 februari 1990 opgerichte kring 'Cuerna' kwam in de plaats van de vroegere heemkundige vereniging ‘de kweerne’. Deze werd opgericht op 18 juni 1986 onder impuls van Jaak Veys en Jean- Marie Viaene. Medestichters waren Noël Bruneel, Herve Courtin, Joris Decaluwe, Georges Ernalsteen en Dries Vandekerckhove. Zij stelden zich tot doel de geschiedenis van de parochies en de gemeente Kuurne te bestuderen in al haar aspecten.
KUURNE
De vroegst gevonden vermelding van de naam Kuurne dateert van 1123. In het landboek van de abdij van Voormezele (Ieper), spreekt men van een stuk land liggend 'in villa de Curnes'.
Door de tijden heen onderging de naam vele wijzigingen: Cuerna, Curna, Querne, Kuerne, Kjeurne, Cuerne.
Deze laatste benaming bleef een lange tijd ongewijzigd en was zelfs in 1930 nog officieel in gebruik. daarna kwam de huidige schrijfwijze 'KUURNE' officieel in gebruik.
Volgens sommigen betekent Cuerne (Kweerne), handmolen. Of uit het oer-keltisch afgeleid: Ku-ere-hana (Kuerna), wat betekent: een veilig omheinde woonplaats. Anderen beweren dat het een niet-gegermaniseerde Keltische waternaam is.
EZEL
Volgens de overlevering hebben de inwoners van Kuurne hun spotnaam te danken aan hun Kortrijkse buren. De Kuurnse groentetelers brachten
hun waar vroeger met ezel en kar naar de markt in Kortrijk. Het gerammel van de karren en het gebalk van hun lastdieren maakte de nog slapende Kortrijkenaren wakker, die verontwaardigd hun kamervenster opentrokken en al geeuwend zeiden: 't Is tijd om op te staan , de Kuurnse ezels zijn daar!".
Behalve deze verklaring is er ook nog het verhaal van het askruisje.
Toen de koster de pastoor moest vervangen op aswoensdag, probeerde de pastoor hem de Latijnse spreuk aan te leren die hij moest prevelen bij het uitdelen van de askruisjes. De koster slaagde er maar niet in de woorden van buiten te leren, zodat de pastoor uiteindelijk uitriep:
"Als ezel zijt gij geboren en als ezel zult gij weerkeren". Omdat dat de enige woorden waren die de koster verstond, sprak hij ze uit tegen iedereen die hij een kruisje gaf.
Welke verklaring ook de juiste mag zijn, de ezel maakt in ieder geval deel uit van de Kuurnse volkscultuur.

